Articles
Hoje é o primeiro aniversário da posse de Trump. Republicamos, nesta ocasião, o artigo que nosso camarada Sungur Savran escreveu imediatamente antes da posse. Relê-lo será instrutivo para constatar como uma série de previsões feitas com base no método marxista se saiu diante dos acontecimentos do mundo real.
Bugün Trump'ın göreve başlamasının birinci yıldönümü. Bu vesileyle, yoldaşımız Sungur Savran'ın Trump’ın göreve başlamasından hemen önce yazdığı bu makaleyi yeniden yayınlıyoruz. Marksist yöntem temelinde yapılan bir dizi öngörünün gerçek dünyadaki gelişmeler karşısında nasıl bir sonuç verdiğinin görülmesi için bu makaleyi tekrar okurlarımıza sunmayı faydalı buluyoruz.
Today is the first anniversary of Trump's inauguration. We are republishing on this occasion the article our comrade Sungur Savran wrote immediately before the inauguration. Reading it again would be instructive in finding out how a whole series of predictions made on the basis of the Marxist method fared face to the developments in the real world.
Today is the first anniversary of Trump's inauguration. We are republishing on this occasion the article our comrade Sungur Savran wrote immediately before the inauguration. Reading it again would be instructive in finding out how a whole series of predictions made on the basis of the Marxist method fared face to the developments in the real world.
Suriye’nin Halep kentinde tekfirci-mehzhepçi HTŞ (Şam Kurtuluş Heyeti) güçlerinin Kürt mahalleleri Şêxmeqsûd ve Eşrefiyê’ye yönelik kuşatmasının 5. gününde ateşkes sağlandı. PYD’nin başını çektiği SDG (Suriye Demokratik Güçleri) Genel Komutanı Mazlum Abdi’nin açıklamasına göre ateşkes uluslararası güçlerin arabuluculuğu ile gerçekleşti. ABD, Fransa ve Ürdün’ün arabuluculuğu ile gerçekleşen ateşkes, mahallelerde mahsur kalan silahlı güçler ve sivillerle birlikte, ölü ve yaralıların güvenli şekilde Kuzeydoğu Suriye’de SDG kontrolündeki bölgelere nakledilmesini öngörüyor.
Di roja pêncemîn a dorpêçkirina taxên Şêx Meqsûd û Eşrefiye yên kurdan de li Heleba Sûriyeyê ji aliyê hêzên Heyet Tehrîr el-Şam (HTŞ) yên tundrew-mezhebî ve, agirbestek hat ragihandin. Li gorî Mezlûm Ebdî, fermandarê giştî yê HSDê (Hêzên Sûriya Demokratîk) yên bi serokatiya YPGê, agirbest bi navbeynkariya hêzên navneteweyî hat îmzekirin. Agirbest, bi navbeynkariya DYA, Fransa û Urdunê, veguhestina ewle ya hêzên çekdar û sivîlên di taxan de asê mane, digel kuştî û birîndaran, bo herêmên di bin kontrola HSDê de li bakur-rojhilatê Sûriyeyê tê pêşbînkirin.
Li Îranê, pêvajoya ku bi xwepêşandanên Bazarî li Bazara Mezin a Tehranê dest pê kir, veguherî serhildaneke giştî. Qutkirinên înternetê yên hikûmetê li seranserê welêt hefteyekê dom kirin, ji yên şoreşa Misrê ya 2011an jî derbas bûn, û hebûna wêneyên ku ji hêla AI ve hatine manîpulekirin wergirtina agahdariya pêbawer ji welêt pir dijwar dike. Lêbelê, xuya dike ku şîdeta li dijî xwepêşanderan gihîştiye asteke bêhempa, û hejmara miriyan niha bi hezaran e, ne tenê bi deh an bi sedan. Partiya Karkerên Şoreşger, ku li dijî desthilatdariya otorîter a li Tirkiyeyê ji bo nan û azadiyê têkoşînek dide, lêgerîna gelê Îranê ya ji bo azadiyê li dijî rejîma melayan rewa dibîne û pêşwazî lê dike.
في إيران، تحوّلت العملية التي بدأت باحتجاجات البازاريين في بازار طهران الكبير إلى انتفاضة على مستوى البلاد. وقد بلغت عمليات قطع الإنترنت التي فرضتها السلطة على الصعيد الوطني مدة أسبوع كامل، متجاوزةً بذلك الانقطاعات التي شهدتها ثورة مصر عام 2011. أدى انتشار مواد بصرية مُفبركة بواسطة الذكاء الاصطناعي إلى صعوبة الحصول على معلومات موثوقة من داخل البلاد. ومع ذلك، فإن مستوى العنف المستخدم ضد المتظاهرين بات واضحًا، وقد بلغ حدًّا نادر الحدوث، حيث أن عدد القتلى لم يعد يُقاس بالعشرات أو بالمئات، بل بالآلاف. إن حزب العمال الثوري في تركيا، الذي يخوض نضالًا من أجل الخبز والحرية ضد الاستبداد، يرى سعي الشعب الإيراني إلى الحرية في مواجهة حكم الملالي سعيًا مشروعًا، ويحيّيه.
İran’da, Tahran Kapalıçarşı’sındaki Bazarî eylemleri ile başlayan süreç, ülke çapında bir isyana dönüşmüş durumda. İktidarın ülke çapındaki internet kesintileri bir haftayı bulup, 2011 Mısır devrimi sırasındaki internet kesintilerini dahi geride bırakırken, yapay zekayla manipüle eden görsellerin de varlığı sebebiyle ülkeden güvenilir bilgi almak oldukça güç. Fakat eylemcilere karşı kullanılan şiddetin az görülen bir ölçeğe ulaştığı, ölü sayısının artık onlarla ya da yüzlerle değil binlerle sayıldığı anlaşılıyor. Türkiye’de istibdada karşı ekmek ve hürriyet mücadelesi yürüten Devrimci İşçi Partisi, İran halkının mollalar iktidarına karşı hürriyet arayışını meşru görür ve selamlar.
در ایران، روندی که با اعتراضات بازاریان در بازار بزرگ تهران آغاز شد، اکنون به یک خیزش سراسری در سراسر کشور بدل شده است. قطع سراسری اینترنت از سوی حاکمیت که بیش از یک هفته به طول انجامیده، حتی از قطع اینترنت در جریان انقلاب مصر در بهمنماه ۱۳۸۹ نیز فراتر رفته است. از سوی دیگر، وجود تصاویر و ویدئوهای دستکاریشده با استفاده از هوش مصنوعی، دسترسی به اطلاعات موثق از درون کشور را بهشدت دشوار کرده است. با این حال، آنچه تردیدی در آن نیست، ابعاد کمسابقه خشونتی است که علیه معترضان بهکار گرفته شده است؛ بهگونهای که شمار کشتهشدگان دیگر با دهها یا صدها نفر بیان نمیشود، بلکه به هزاران نفر رسیده است. حزب کارگران انقلابی ترکیه که در برابر استبداد حاکم در ترکیه مبارزهای برای نان و آزادی پیش میبرد، مبارزه مردم ایران برای آزادی را برحق میداند و همبستگی کامل خود را با آن اعلام میکند.
In Iran, the process that began with the Bazaari actions in Tehran’s Grand Bazaar has turned into a nationwide uprising. While the regime’s countrywide internet shutdowns have lasted up to a week at this point—surpassing even the internet blackouts during the 2011 Egyptian revolution—it has become extremely difficult to obtain reliable information from the country, also due to the circulation of images manipulated by artificial intelligence. Nevertheless, it is clear that the scale of violence used against the protesters has reached a rarely seen level, and that the death toll is no longer counted in tens or even hundreds, but in the thousands. The Revolutionary Workers Party (DIP), which in Turkey is waging a struggle for bread and freedom against Erdoğan’s despotic rule, regards the Iranian people’s quest for freedom against the rule of the mullahs as legitimate and salutes it.
Marxist comrades of Brazil initiated the publication of a new journal of Marxist theory and politics at the beginning of this year. We are proud to present to our readers Issue No. 6, Nov/Dez 2025, of Crítica Socialista! Our readers can find the articles featured in this edition in the summary below.
Ταξική πάλη ή ταξική συμφιλίωση;
Oνομάζουνε την Βενεζουέλα προτεκτοράτο! Θυμηθείτε τη [λατινοαμερικάνικη] παροιμία «ούτε φαλακρός ούτε με δύο περούκες» — ένα προτεκτοράτο ούτε θεσπίζεται ούτε επιβάλλεται με τα λόγια.
Американский империализм, действуя особенно агрессивно при правлении Дональда Трампа, 3 января завершил свою многомесячную военную кампанию против Венесуэлы актом открытой агрессии. В результате масштабного нападения американских войск погибли десятки венесуэльцев, а также 32 кубинца, проживавшие в стране и оказывавшие социальные услуги бедным слоям населения. Были бомбардированы различные объекты по всей стране, а президент Николас Мадуро и его супруга были похищены. Это ни что иное, как акт войны и яркий пример империалистического бандитизма. Несмотря на любую критику, которую можно высказать в адрес Мадуро и его правления, наша задача сейчас — задача революционных сил во всем мире — состоит в том, чтобы защитить Венесуэлу от империалистического террора. Мы считаем любой акт сопротивления Венесуэлы, военный или иной, полностью законным и заслуживающим поддержки в условиях империалистической агрессии и нарушения суверенитета страны.
Our sister organisation in Venezuela has published a statement and a call for united resistance against imperialism on the basis of class struggle on the scale of the entire continent of the Americas, North, Central, South and the Caribbean. We are publishing the Spanish original and translations in English and Turkish.
Venezuela’daki kardeş örgütümüz, bir çağrı yayınlayarak, Kuzey, Orta ve Güney kısımları ve Karayipler dahil olmak üzere tüm Amerika kıtası çapında, sınıf mücadelesi temelinde emperyalizme karşı birleşik direniş çağrısında bulundu. Bu çağrının hem İspanyolca aslını hem de Türkçe ve İngilizce çevirilerini yayınlıyoruz.
Our sister organisation in Venezuela has published a statement and a call for united resistance against imperialism on the basis of class struggle on the scale of the entire continent of the Americas, North, Central, South and the Caribbean. We are publishing the Spanish original and translations in English and Turkish.
For more than ten days now, the people have once again been on their feet in many cities across Iran. These uprisings, which recall the November 2019 events yet are unfolding with a different dynamic, perhaps need to be assessed in a much more careful and distinct manner.
On günü aşkın bir süredir İran’ın birçok şehrinde halk yeniden ayakta. 2019 Kasım olaylarını hatırlatan, fakat ondan farklı bir dinamikle gelişen bu isyanları belki de çok daha dikkatli ve farklı bir biçimde değerlendirmek gerekiyor.
EEK calls on all working class and anti-imperialist movements worldwide to firmly stand with Venezuela, to mobilize in all countries and actively support it in the face of US. imperialist war aggression, colonialism and State terrorism!
Donald Trump yönetiminde iyice saldırgan bir tutum alan Amerikan emperyalizmi, Venezuela’ya karşı aylardır giriştiği savaş hazırlığından sonra 3 Ocak’ta açık bir saldırıya girişti. Amerikan güçlerinin gerçekleştiği kapsamlı saldırıda, onlarca Venezuelalı ve ülkenin yoksullarına sosyal hizmette bulunmak üzere orada bulunan 32 Kübalı öldürüldü, ülke sathında bazı hedefler bombalandı ve ülkenin Cumhurbaşkanı Nicolás Maduro, eşiyle beraber kaçırıldı. Bu gördüğümüz, açık bir savaş ilanı ve tam bir emperyalist zorbalık örneğidir. Şimdiye kadar Maduro ve yönetimine kimin ne eleştirisi olursa olsun, dünya çapında devrimci güçler olarak şu anki görevimiz, Venezuela’yı emperyalist teröre karşı savunmaktır. Venezuela’nın askerî ya da başka biçim alabilecek her türlü direniş eylemini emperyalist saldırganlığa ve ülkenin egemenliğinin ihlâl edilmesine karşı tamamen meşru görüyoruz.
US imperialism, taking a particularly aggressive approach under Donald Trump’s rule, culminated its months-long war campaign against Venezuela with an act of open aggression on January 3rd. An extensive attack by the US forces killed dozens of Venezuelans, as well as 32 Cubans domiciled there to provide social services for the poor of the country, bombing various targets across the country and abducting the president, Nicolas Maduro, along with his spouse. This is nothing but an act of war and a perfect example of imperialist thuggery. Notwithstanding any prior criticisms one might have against Maduro and his rule, our task right now – that of the revolutionary forces worldwide – is to defend Venezuela against imperialist terror. We consider any act of resistance by Venezuela, military or otherwise, entirely legitimate and to be supported in the face of imperialist aggression and violation of the country’s sovereignty.
Maduro olsun ya da olmasın, bir tarafta hükümet, diğer tarafta işçiler ve halk kesimleri, Trump'ın işgalci, katil ve soykırımcı emperyalist ordusunun saldırılarına karşı mücadele etmeliyiz. Sokaklara çıkıp, herhangi bir Amerikan saldırısına karşı savunma ve direnişi gösterelim, Amerikan ve Avrupalı petrol şirketlerini ve onların işbirlikçilerini kovalım!
With Maduro or without him, on one side the government and on the other the workers and communities, we must fight against the attacks of Trump's imperialist, murderous, and genocidal invading army. Take to the streets to show defense and resistance against any Yankee aggression, and drive out the complicit US and European oil companies.
En los ataques cometidos por el ejercito de los EEUU en Caracas esta madrugada del 3 de enero, hasta ahora sin mayor efectividad, no ha habido actividades de la derecha en la calle a favor de estas agresiones.
Tras los atentados de anoche en las inmediaciones de la capital, Caracas, aunque la agresión imperialista aún no ha adquirido la forma de una guerra abierta, el país se ve sacudido por una serie de operaciones encubiertas de la CIA, de carácter bélico. Mientras se escribían estas líneas, llegó la noticia de que Nicolás Maduro, aparentemente junto con su esposa, ha sido secuestrado y llevado a un lugar no especificado.
Avec les bombardements de la nuit dernière dans les environs de la capitale Caracas, même si l'agression impérialiste n'a pas encore pris la forme d'une guerre ouverte, le pays est désormais secoué par une série d'opérations secrètes de la CIA qui s'apparentent à une guerre. Au moment où ces lignes sont écrites, on apprend que Nicolás Maduro, apparemment accompagné de son épouse, a été enlevé et emmené vers une destination inconnue.
Dün gece, başkent Karakas civarındaki bombalamalarla birlikte, emperyalist saldırganlık açık savaş halini henüz almamış olsa bile savaş benzeri bir CIA örtülü operasyon dizisiyle ülkeyi sarsmaya yönelmiş bulunuyor. Bu satırlar kaleme alınırken, Maduro’nun —görünüşe göre eşiyle birlikte— kaçırıldığı ve bilinmeyen bir yere götürüldüğü haberi ulaşmış bulunuyor.
With last night’s bombings in the vicinity of the capital Caracas, even if imperialist aggression has not yet assumed the form of open war, the country is now being shaken by a sequence of war-like CIA covert operations. As these lines were being written, the news has arrived that Nicolás Maduro, apparently together with his wife, has been abducted and is being taken to an unspecified place.
We are proud to present to our readers Issue No. 4 (27) for 2025 of Советское Возрождение, Бюллетень Ассоциации «Советский Союз» or in English Soviet Renaissance, Bulletin of the Association “Soviet Union”.
9 December marked the first anniversary of the HTS forces entering Damascus without encountering any resistance and the establishment of Ahmed al-Sharaa's rule in Syria. This event also caused a major upheaval in Turkey's domestic and foreign policy, ushering in a whole new era. The negotiations with the PKK and its imprisoned leader Abdullah Öcalan that is at the top of the political agenda in Turkey is indissociably linked to the regime change in Syria. In the heat of the event RedMed analysed the historical process that led to this extraordinary development and made a thorough analysis of the possibilities for the future at the beginning of January 2025, out Turkish web site exposing the "coat-and-tie takfirism" of the new regime. Since then, we have covered every new and important development in this domain.
Bugün, 9 Aralık, HTŞ birliklerinin Şam’a hiçbir dirençle karşılaşmadan girişinin ve Suriye’de Ahmed el- Şaraa iktidarının kuruluşunun birinci yıldönümü. Bu olay Türkiye iç ve dış politikasında büyük bir sarsıntı yarattı, yepyeni bir dönem açtı. Bugün siyasi gündemin büyük bölümünü işgal eden “süreç”, yani “petrol açılımı” doğrudan doğruya Suriye’deki rejim değişikliği ile ilgili. Gerçek gazetesi olayın ilk gününde meselenin ana hatlarını ortaya koydu, Aralık ayının ikinci yarısında tarihî sürecin bu olağanüstü gelişmeyi nasıl doğurduğunu inceledi, 2025 Ocak başında geleceğe ilişkin olasılıkların etraflı bir analizini yaptı, yeni rejimin “kravatlı tekfirciliğini” teşhir etti. O zamandan beri her yeni ve önemli gelişmeyi ele almış bulunuyoruz. Günümüzde Suriye’de yaşanan gelişmelerin Türkiye üzerindeki etkilerini ve iç politikada dahi yarattığı gerilimleri Gerçek sitesindeki bir yazı birkaç gün önce ortaya koydu.
On 6 December 2008, the cold-blooded shot fired by the policeman Korkoneas into the body of 15-year-old student Alexandros Grigoropoulos ignited a 33-day uprising across Greece – an uprising that remains an indelible Event in the most recent Greek history. Together with December 1944 – the culminating moment of the epic of the guerrilla struggle of 1941–49 – and the Polytechnic uprising of 1973, the December of 2008 forms a bright star in the constellation of the struggle of the oppressed for social liberation.
Belém, a city located close to the Amazon rainforest, which itself is often referred to in almost any language as the "lungs of the earth," hosted COP 30, the last of conferences on climate change to date, in mid-November. Most of our readers will probably know that the term "COP" is an abbreviation for "Conference of Parties". The conference itself is, as we shall see shortly, meaningless. Moreover, its name is malapropos! Every international conference is, by definition, a conference of the national "parties" participating in that conference. Therefore, all international conferences held within or on the fringes of the United Nations system are each a "conference of parties". This name therefore says nothing about the substance of the conference. Under this appellation, it is impossible to understand that these meetings are held under the United Nations Framework Convention on Climate Change (UNFCCC). The inappropriateness is obvious, but at the same time very fitting. Because these conferences are organised to do nothing, or rather to ruminate on platitudes. There is nothing but parties.
Her dilde “yeryüzünün ciğerleri” benzetmesiyle anılan Amazon ormanlarının yanı başında bir kent olan Belém, Kasım ayı ortasında COP 30 ya da Dünya İklim Değişikliği Konferansı olarak bilinen konferansa sahne oldu. Çoğu okurumuz biliyordur, bu “COP” ifadesi “Conference of Parties”, yani “Tarafların Konferansı” adının kısaltması. Konferansın kendisi, birazdan göreceğimiz gibi, anlamsız. Adı ise münasebetsiz! Uluslar – arası her konferans, o konferansa katılan ulusal “taraflar”ın bir konferansıdır zaten. Dolayısıyla, Birleşmiş Milletler sisteminin bağrında ya da çeperinde gerçekleşen bütün uluslararası konferanslar “tarafların konferansı”dır. Bu ad konferansın konusu hakkında hiçbir şey ifade etmez yani. Bu toplantıların Birleşmiş Milletler Birleşmiş Milletler İklim Değişikliği Çerçeve Sözleşmesi (UNFCCC) zemininde yapıldığını anlayamaz kimse. Münasebetsizlik açık ama aynı zamanda çok uygun. Çünkü bu konferanslar zaten hiçbir şey yapmamak, daha doğrusu havanda su dövmek için düzenlenmektedir.
Durante semanas, el mundo ha estado debatiendo sobre Sudán. Desde la primavera de 2023, cuando las Fuerzas Armadas Sudanesas, lideradas por el general Abdel Fattah al-Burhan, y la milicia armada conocida como Fuerzas de Apoyo Rápido, liderada por el autoproclamado general Mohammed Hamdan Dagalo, alias "Hemeti", se vieron envueltas en una guerra civil, Sudán, país del este de África donde coexistían árabes musulmanes y africanos negros, ha sufrido una masacre. Se estima que el número de muertos, tanto civiles como militares, alcanzó los 700.000. Pero cuando las fuerzas de Hemeti capturaron la ciudad de al-Fashir, el único bastión de las Fuerzas Armadas Sudanesas en la provincia de Darfur, en octubre, la noticia de la reanudación del genocidio perpetrado por dichas fuerzas en esa provincia, asolada por la pobreza, a principios de la década de 2000, volvió a poner a Sudán en el centro de la atención mundial (quizás debido a la tregua temporal de la guerra en Gaza). Desde entonces, hemos estado buscando la oportunidad de escribir un artículo que explique la importancia histórica de esta masacre, o mejor dicho, del genocidio. Pero nuestras apretadas agendas no nos lo habían...
For weeks, the world has been debating Sudan. Since the spring of 2023, when the Sudanese Armed Forces, led by General Abdel Fattah al-Burhan, and the armed militia known as the Rapid Support Forces, led by the self-proclaimed “General” Mohammed Hamdan Dagalo, alias "Hemedti," became embroiled in a civil war, Sudan, a country in East Africa where Arab Muslims and black Africans coexist, has suffered a massacre. The death toll, including both civilians and military personnel, is estimated to have reached 700,000. But when, in October, Hemedti's forces captured the city of al-Fashir, the only stronghold of the Sudanese Armed Forces in the province of Darfur, news of the resumption of the genocide perpetrated by those forces in that poverty-stricken province in the early 2000s once again put Sudan in the global spotlight (perhaps also due to the temporary truce in the war in Gaza). Since then, we have been looking for an opportunity to write an article explaining the historic significance of this massacre, or rather, genocide. But our busy schedule had not allowed us to do so.
Dünya haftalardır Sudan’ı tartışıyor. 2023 baharında General Abdülfettah el Burhan liderliğindeki Sudan Silahlı Kuvvetleri ile “Hemeti” adıyla ünlenen Muhammed Hamdan Dagalo adlı çakma “general”in liderliğindeki Çevik Destek Güçleri olarak anılan çete/milis gücü bir iç savaşa tutuşalı beri, iktidarı elinde tutan Müslüman Araplar ile kara Afrikalıların birlikte yaşadığı Doğu Afrika ülkesi Sudan tam bir katliam yaşıyordu. Sivil ve asker ölü sayısının 700 bine ulaştığı hesaplanıyordu. Ama Ekim’de Hemeti’nin güçleri silahlı kuvvetlerin Darfur eyaletindeki tek kalesi el Faşir kentini ele geçirince 2000’li yılların başında bu zavallı eyalette yine Hemeti’nin güçlerince işlenen soykırımın yeniden başladığına ilişkin haberler (belki Gazze savaşı çok muhtemeldir ki geçici olarak bir sessizliğe büründüğü için) Sudan’ı bir kez daha dünya sahnesinin merkezine getirdi. Biz de o zamandan bu yana bir fırsat bulup bu katliamın, hatta soykırımın tarihî anlamını anlatacak bir yazı yazmayı planlıyorduk. Ama işlerimizin yoğunluğu bir türlü buna izin vermiyordu.
We are publishing here issue No.4 for the year 2025 (Issue No. 166) of Communist of Leningrad, the bi-monthly publication of the Russian Party of Communists in Leningrad (St. Petersburg).
Marxist comrades of Brazil initiated the publication of a new journal of Marxist theory and politics at the beginning of this year. We are proud to present to our readers Issue No. 5, Sep/Oct 2025, of Crítica Socialista! Our readers can find the articles featured in this edition in the summary below